Koskoca bir dairede, yapayalnız bir adam: Salim dündar. Bir İspanyol gitar, bir yatak, 24 bin liralık bir quardrophonic tesisat, portatif bir gardrop, 8-10 ayakkabı, bir ütü masası ve üstü. Bunun dışında zengin bir mutfak, sayısız gömlek ve giysi ile üç dört iskemle. İşte dört odadan, iki tuvalet ve banyodan, bir salon, bir mutfak ve iki balkondan oluşan 150 metrekarelik bir evde olanların hemen hemen tümü. Satıyorum, sattım "Yalnızlık canıma tak etti. Evlenmeyi de düşünmüyorum. Daha doğrusu göze alamıyorum, şimdilik. Daireye bak, kocaman. Bense yalnız bir adam. Çoğu günler sabaha karşı iş dönüşü eve gelip turuyor, yalnızlığımı düşünüyorum. İçkim yok, sigaram yok. Önce güzel bir çay demliyorum. Alıyorum İspanyol gitarımı elime... Bir yandan çay, bir yandan müzik. Sonra bolbol düşünce, hayal dünyasında gezinti. Ardından uyku. Kötü canım, çok kötü bir şey yalnızlık. Ama kafama göre bir hatun bulmak zor.Bulsak da..." İşte bu karmakarışık his dünyasında zaman zaman bocalayan Salim Dündar, bir ara canı kadar sevdiği dairesini satılığa çıkarmaya karar verir. 450 bine. Talipleri ardısıra çoğalır. Dükkan mı asla..? 450 bin. Fena para değil.Bir dükkan açar bir de araba satın alır tıkır takır para kazanırsın. Ama bütün dostlar "Satma Salim deli olma."deyip duruyorlar. Eh, haksız da değiller. Kiraya versen, ayda 2 bin lira getirir bu daire. Sözün kısası buna da bir türlü karar veremedim yani. Satayım mı satmayayım mı?" Bir kararsızlık kumkuması içinde bocalıyor Salim Dündar. Evlensin mi, daireyi satıp dükkan açsın mı, yoksa şu koca dairede yapayalnız yaşantısını sürdürsün mü? Daha olumlu bir şey gelirse, hemen iletin kendisine.