Grup Gündoğarken ile Vasiliki'nin "Rüzgar" adlı şarkıda başlayan ortak çalışmaları 2003 yılında bir albümle gelişti. Bu albümdeki şarkılar bir sevgi hikayesi... Grup Gündoğarken'in son üç albümünden ("Mest of Gündoğarken 1998", "Gündoğarken 99", "İst.-Atina-İst. 01") seçilen şarkılar ortak anıları, iyi dileklerle kaldırılan kadehleri, umutları, saklı düşünceleri canlandırıyor. Vasiliki Papageorgiou ve müzikleri düzenleyen Nikiforos Metaxas'ın, Grup Gündoğarken ile zor zamanlarda -Balkanlardaki savaş ve deprem sırasında- yaptıkları bu işbirliği, profesyonel bir ticari ilişkiden öte bir bağ. O zamana kadar daha çok geleneksel Yunan müziği ve rembetiko birikiminden beslenen Vasiliki Papageorgiou'ya bu işbirliği Türkiye gençliğinin dünyasını daha yakından anlama ve hissetme fırsattı yaratıyor. Grup Gündoğarken de bu sayede, müziğinin doğasında zaten var olan 'deniz kültürü' ile Yunan tecrübesine daha çok yaklaşıyor. Çoğu Atina'da gerçekleştirilen stüdyo kayıtlarında her biri çok yetenekli Yunan müzisyenlerle çalışılmış. Bu sırada İlhan-Burhan-Gökhan Şeşenler ile Yunan müzisyenler arasında oluşan samimi kaynaşmayla, "İstanbul-Atina-İstanbul" albümünü popüler yapan o "grup sound"u yakalanmış. Vasiliki Papageorgiou bu on bir şarkıyı, anılarda iz bırakan, insanı teselli eden, ferahlatan melodilerinden dolayı tercih etmiş ve onlara Yunanca sözler yazmış. Bu sözlerde, aşırı ticarileştirmeyle çatışmalar alanına dönüştürülen fânî dünyamızda kendine sakin liman arayan bir ruh var. Aslında bu barış yüklü albümü aşkın gücü ateşlemiş. 60'ların tatlı mirasından beslenen ve günümüzün acımasız zamanlarında masumiyetini kaybetmeyen Grup Gündoğarken'in içten, sıcak ezgileriyle Vasiliki'nin duru sesi Türk-Yunan sözlerini bir telgraf teli gibi taşıyor, birbirine karışıp, birbirlerinden esinlenerek, insanların ağızlarına konup kalkan kuş sözlerine dönüşüyorlar. Söz adeta nefes, ruh ve rüzgar haline geliyor.