Bursa Koleji'nde sürdürdüğü öğrenimi sırasında katıldığı Liselerarası Müzik Yarışması'nda beğeni toplayan İlhan İrem, 1955 yılında çıkardığı ilk 45'liği Birleşsin Bütün Eller/Bazen Neşe Bazen Keder ile dönemin popüler şarkıları içinde isabetlibir alterntif olmayı başardı. Fakat sanatçının ilk hit'i İstanbul Gelişim eşliğinde kayıtları yapılan Yazık Oldu Yarınlara adlı şarkı oldu. Bu çıkışı ile birlikte İlhan İrem ismi, dönemin alternatif müzisyenleri arasında anılmaya başladı. '70'li yıllarda popüler kültürün genç bir müzisyeni olarak tanınırken '80'lere senfonik rock ile geçiş yapan sanatçı, mistisizm ve metafiziğe duyduğu yakın ilgiyi müziğine de yansıttı. '90'lı yıllara geldiğinde ise tamamıyla özgün tarzını kemikleştiren İrem, popüler kültürün erozyonundan kendini ve müziğini korumayı başarıyla sürdürdü. Özgün tarzını bir tutku olarak tanımlayan İlhan İrem, yaptığı müzik ve yaşam felsefesi ile kendini özellikle '80 sonrasında, körler çarşısında ayna satan birine benzetmekte. Toplumsal sancısını, rahatsızlığını ve kendince çözüm önerilerini müziğinde dile getiren sanatçı, kendi protestosunun müzikte olduğu kadar resimlerinde ve kitaplarında da ısrarla vurguluyor. 1985'te yayınlanan Pencere...Köprü...Ve Ötesi adlı kitabı ve '87'deki Uzaklarda Biri Var, '90'daki Katastrof ve '4'deki Delirium adlı diğer kitapları ile birikimini yazıya dönüştüren İlhan İrem, tarzından kesinlikle ödün vermeyeceğini her fırsatta yineliyor. '70'lerin sonlarından itibaren çıkardığı çok sayıda albümü ile televizyon programlarından, diğer popüler yayın organlarına kadar hiçbir gösteriye katılmama kararı alan sanatçının pek çok albümü dinleyici kitlesinin arşivinde yer alıyor. Uçun Kuşlar Uçun, Sevgiliye, Pencere, İlhan-ı Aşk, Olanlar Olmuş, Bezgin, Dünden Yarına, Koridor, Romans ve Sevgililer Günü/The Best of İlhan İrem, sanatçının albümlerinden bazıları. Kaynak : POPSİ - Dergisi