Kısa bir süre önce alternatif müziğe merhaba diyen ve ironik şarkı sözleri ile dikkatleri çeken  genç yetenek PİT10 samimiyetsizleşen medya ve müzik dünyasını topa tuttu.  "Televizyonlar popodan geçilmiyor. Poposuz bir müzik klibi bu devirde etsiz bir hamburger gibi. Ben şarkımda bunu eleştiriyorken bu popolardan bizi kurtarın derken  "popo" dedim diye klibimi yayınlamıyorlar" diyen PIT10 hayat görüşü ve dobralığı ile dikkatleri çekmeye aday genç bir yetenek.

Zihinsel Uyuşturulmaya Maruz Kalıyoruz
Rap müzik ile 1994 yılında, ufacık bir çocukken şans eseri elime geçen Vanilla Ice - To The Extreme albümü ile tanıştım, dinlediğim tarzın "rap" olduğunu bilmeden defalarca dinledim ve benzer müzikler bulmaya çalıştım. 1995ten sonra bu tarzın Türkçe yapılabildiğini de öğrendim ve takip etmeye başladım. 1998 yılında ilk sözlerimi yazıp 1999 yılında ilk kayıtlarımı yapmaya başladım.
Aslında sert rap yapmıyorum, saldırgan bir tavır değil benimki, bazı şarkılarım eleştirel, protest. Bunun yanında daha optimist daha eğlenceli parçalarım da var. "Sert" parçalara gelince,  her gün zihinsel uyuşturulmaya maruz kalıyoruz. Onlar tarafından. Onlar bizi uyuşturarak ele geçirmeye bize hükmetmeye çalışıyor. Ben bunun farkındayım, az da olsa bunun farkında olan başka insanlar da var, ben sadece onlara oranla daha çekincesiz, daha açık dile getirebiliyorum bu durumları.

İrili Ufaklı Tepki Aldım
Evet, 2006 yılında yaptığım bir şarkıdan dolayı bir devlet büyüğümüz "ne diyorsun sen" edasıyla bana dava açmıştı, Bunun dışında irili ufaklı çok tepki ve tehdit aldım. Elbette yapılan bir iş iyiyse seven kadar sevmeyen de olur, rahatsızlık duyan da olur. İsmail'lerden biri derken o şarkıdaki İsmail'in kim olduğu zaten belli, hiçbir davranışım üstü kapalı değil. Basit ve anlamsız müziği eleştiririm; kimseye "hesap sormak" kimsenin haddine değil, belirli çerçevede eleştirel fikirleri dile getirmek özgürlüktür. Hani çok özgür bir ülkede yaşıyoruz ya; ben de özgürlüğümü bu yönde kullanıyorum.
Avantajım Yelpazemin Geniş Olması
Yaşanmış ve yaşanmamış, bilinen ve bilinmeyen. Sınırları elimden geldiğince genişletmeye çalışıyorum. Aslında fikir beyan edebileceğim her konu hakkında yazabilirim. Tek bir modda ya da konseptte takılı kalmıyorum. Sanırım avantajım yelpazemin geniş olması. Elbette her şarkının çıkış noktası yaşadıklarım, yaşadıkları, gördüklerim ya da hissettiklerim oluyor. Bu tanımlama da varoluşumdan bu yana geçen tüm süreci kapsadığı için kendi dünyamın seçilmiş zaman aralıklarını paketleyip "şarkı" formatına getiriyorum.

TV'ler POPODAN Geçilmiyor !
Televizyonlar popodan geçilmiyor. Poposuz bir müzik klibi bu devirde etsiz bir hamburger gibi. Ben şarkımda bunu eleştiriyorken bu popolardan bizi kurtarın derken  "popo" dedim diye klipimi yayınlamayan kanallar var. Keşke popo diyeceğime klipte popo kullansaydım, o zaman zevkle yayınlarlardı sanırım. Bugün bir çok reklam jingle'ında "popo" kelimesi geçiyor, üstelik bebek reklamları.. Bebeği olan tüm aileler bilir ki  bu reklamlar başladığında çocukları ekrana kitlenir. Yani 1-2 yaşındaki çocuklar popo kelimesini televizyondan öğreniyorlar. "Popo popolin popolin popoya" Şimdi ben "popo" görmekten sıkıldık artık  ve bunları eleştirirken "popo" dedim diye mi sorun oldu ? Ben şarkılarımda insanlara doğru şeyler veriyorum, doğru yönlendirmelerde bulunmaya çalışıyorum. Bu gidişat hiç normal değil.  Şarkılarımdaki popo ya da kıç kelimelerine takılacaklarına içinden geçirdikleri cümlelerin anlamlarını düşünseler daha zekice olur.
OKUL Sadece STATÜ !
Okulun sadece statü oluşturduğunu düşünüyorum. Statü denen kavram da toplumsal tasarı. O diploma çok şey değiştirecek gibi.. Diploması olsun ya da olmasın, eşekler baki kalıyor ve bunu görüyoruz. Hoşlanmıyorum okuldan. Hiçbir zaman hoşlanmadım. Üniversite son sınıftayım. Sağlıklı düşünmeye başladığımdan itibaren kendimi tamamen yanlış bir eğitim sisteminde buldum. Zaten okuma-yazma, matematik ve İngilizce dahil hiçbir şeyi okulda öğrenmedim. Hocalarımın çoğu da eğitim hayatım boyunca sevmedi beni. Ortaokul ve lisede "problem çocuk"tum. Üniversitede de "he" deyip geçmeyi öğrendim. Evet demek ki okul bana bir şeyler öğretmiş; harika!

Art Niyetliler KULAKLARINI Muayene Etsin
Eğer "Eminem gibi müzik yapıp" derken, onun kadar kaliteli yaptığımı kast ediyorlarsa estağfurullah, sağ olsunlar. Ama olaya art niyetleriyle "özenme" etiketini takıyorlarsa kulaklarını muayene ettirmelerini tavsiye ederim. Benim yaptığım müzik ile Eminem'in müziği arasındaki benzer tek nokta ikimizin de rap müzik yapması. Benim bahsi geçen parçada Eminem'e laf attığımı söyleyenler oldu. Böyle bir şeyi akılları nasıl aldı anlayamadım ? Ben başarısı dünyaca tescillenmiş, tabuları yıkmış ve işini bu denli iyi yapan bir insana hangi curetle laf atayım ? Şarkıda sadece ufak bir nükte yapıyorum. Eminem'in relapse albümünü çıkarmadan bir süre önceki fotoğraflarını görenler bilir, gerçekten feci bir şekilde kilo almıştı. Ben de şarkıda bunun espirisini yaptım; artniyetle değil. Bu konudan neden bu kadar rahatsız olduklarını anlayamadım, benim orada bir "laf atma" çabam olmadığını, sadece geyik yaptığımı ilkokul çağındaki çocuklar bile anlayabiliyorken onların bu tarz yorumlar yazmasının altında ben farklı nedenler ararım.

Köküm Yer Altıdır
Benim köküm  kesinlikle yer altıdır. Rap müzik yapmaya 11 yaşında başladım, geçtiğimiz günlerde ilk bandrollü albümümü çıkardım ve şu an 21 yaşındayım. Eski dinleyicilerim yer altında yaptığım işleri çok iyi bilir. Yer altı tamamen özgürdür ve ben özgürlüğümü doruk noktasına kadar kullandım. Bandrollü albüm çıkarıp "mainstream" piyasaya yaptığım geçiş de yer altından koptuğum anlamına gelmez. Ben şartların el verdiği sınırlar içerisinde yaptığım mainstream işlerde de müzikte özgürlük anlayışımı sürdürüyorum. Bunun yanında internet vasıtasıyla "tarafımdan yasal" olarak paylaşılacak, maddi anlamda hiçbir beklenti içermeyen şarkılarıma ve düetlerime de devam edeceğim. Çünkü benim için müzik hür olmaktır.