Popüler Türk müziğinin en başarılı vokallerinden biri olan ASYA uzun bir aradan sonra sunduğu "Dönmem Yolumdan" adlı albümü ile kısmi de olsa bir hayal kırıklığı yarattı diyebiliriz haranlar için. Son derece düşük ritim ve sıradan sade düzenlemelerden oluşan albümün en büyük özeliği ise monoton olması. Albümün tek dinamik şarkısı "Nazara Geldik" ile açılışı yapan albümde 12 şarkı var.Açılışı şarkısı sıradan bir soundla yapılan düzenlemesinden çok Asya 'nın başarılı vokali ile dikkatleri çekiyor.Yer yer Arabesk yer yer pop olan bu şarkı için kötü bir A1 diyebiliriz. Asya için çok büyük bir önem taşıyan "35 Yaş" adlı şarkı ile devam eden albüm bu şarkısı ile Türkiye'de ilk kez özel bir segmente seslenen bir şarkıyı dinletiyor."Otuz yaşın üstünde çocuk sahibi olan binlerce insan ile empati yakalamaya çalışan Asya bu şarkısında çok başarılı bir vokal ve iyi bir beste ile çıkıyor karşımıza.Ama konusuna bakacak olursak belli bir kitleyi hedefi alması açısından irdelendiğinde şarkının genel kitleleri etkilemesi imkansız gibi. Albüme adını veren şarkı "Dönmem Yolumdan" iyi bir beste ama aranjör olarak karşımıza çıkan Hamit Ündaş'ın albüm genelinde çizdiği sıradan ve monoton ritim anlayışı ile sound albümün tamamında olduğu gibi bu şarkı da da olumsuz yansımış.Özellikle yıllr önce Semiramis Pekkan'ın yorumladığı "Bu Ne Biçim Hayat" adlı klasiğin bu şekilde kötü düzenlemesine akıl sır erdiremedim.Birde yirmi beş küsür sene boyunca hep dillerde kalmayı başaran bir şarkıya yeniden söz yazmak kadar yanlış bir strateji ile karşı karşıya kaldığımız bu şarkı hiçte hoşuma gitmedi. Ne yalan söyleyeyim yıllardır Ajda'nın yorumundan olsun diğer yorumculardan olsun "Bu Ne Biçim Hayat" sözleri ile dinlediğim "Those were days"i yeni sözlerle dinlemek hiçte hoşuma gitmedi. Yıllar önce Çoşkun Sabah'ın "Benimsin" adlı bestesinin introsu gibi başlayan "Martı Kuşları" ve cool latin "Sönsün Bu Ateş" albümde sıradan şarkılardan nasibini alırken albümün en iyi şarkısını dinlemeye başlıyoruz: "Hata Kimde ?" .Albümde beste formatı olarak diğerlerinden sıyrılmayı başaran bu beste trafiği ve özellikle nakarattaki melodik yapısı ile dikkatleri çekiyor. Buna Asya'nın da başarılı vokali eklenince güze bir dinleti ile karşılaşıyoruz. Albüme aranjör olarak imza atan Hamit Ündaş'ın sıradan düzenleme anlayışı yılların klasiği "Sensiz Saadet Neymiş" adlı şarkıya da öldürmüş.Her zaman gizli bir lokomotif olan nostaljik şarkının bu kötü düzenleme ile bu özelliğini yitirmesin sebep olan bu şarkıdan sonra albümün en alaturka şarkısı "Allah Korusun"u dinledik.Bu şarkıyı da dinledikten sonra çoğu ASYA bestelerinden oluşan bu albümde keşke o kadar çok Asya bestesi yer almasaydı diyoruz.Melodik yapısı zayıf olan Asya besteleri birde onların zayıf kompozisyonuna katkıda bulunamayan bir aranjör eklenince ortaya sıradan bir albüm çıkmış. Light Tango lezzetindeki "İstanbul" bu şehir için yapılan bilmem kaçıncı şarkı olarak albümün tirajına sıfır katma değerli bir şarkı olarak karşımıza çıkarken albümün son şarkılarından biri olan "Beni Unutmayı" dinliyoruz.Şarkının introsunda kullanılan yaylı synth soundu en amatör demolarda dahi kullanılmazken albüm aranjörü tarafından kullanılması albümdeki sönük sounda olumsuzluk katan etmenlerden sadece biri olarak karşımıza çıkıyor. Kapanış şarkısı "Sahnede " ise yukarıda yazdığım tüm olumsuzluklardan nasibini alan bir şarkı olarak bitiriyor albüm dinletimizi. Sonuç olarak çok iyi bir vokal olan ASYA adına üzücü bir tablo ile karşılaştığımız "Dönmem Yolundan" albümü için zor bir albüm diyebilirim. Bu zoru yaratanlar ise henüz tam alamı ile hazır olmayan ve o kadar çok sayıda olmaması gereken Asya besteleri ile albümde sönük kalan bir aranjör.....