Bir zamanlar Tarkan ile starlık savaşı yapan ve baş başa giden ancak gerek repertuar gerekse marketing problemleri yüzünden Tarkan'ın gerisinde kalan Mustafa Sandal bu farkı kapatarak Türkiye'nin en büyük starı olma yolunda çabaladığı "Kop" albümünde maalesef kendisi adına hayal kırıklığı yaratıyor. Sound olarak son üç albümündeki sound ve aranjman tekniklerini kullanan Musti özellikle çıkış şarkısı "Pazara Kadar" adlı çıkış şarkısı ile Türk Popunda basit ve ancak varoşlara hitap edecek bir şarkı ile karizmasına zarar veriyor. Bir şarkı ancak bu kadar basit , sıradan ve bir pop starına yakışmayacak düzeyde olabilir.Ciddi bir satış kaygısını gözlemlediğimiz bu çıkış şarkısını dinledikten sonra acaba albümün tamamı da mı böyle diye merak ettik. Ancak albümün devamında bu tarz bir varoş çiftetellisinin yer almadığını gördük, ancak karşımıza çıkan diğer şarkılarda özellikle Tarkan'ın albümü ile kıyaslandığında Mustafa Sandal'ın artık sıradan bir popçu çizgisinde yer aldığını ve Tarkan'ın tek tahtını alabilecek rakibinin de onun çok gerisinde kaldığını gösteriyor. On tane şarkının yer aldığı albümde "Geçmiş Olsun" artık şarkıyı tanımlamak için Musti'nin daha önce yaptığı "Kalmadı" artık şarkısının alt yapıları üzerine gerçekleştirdiği yeni bir şarkı daha desek herhalde ne demek istediğimizi anlarsınız. Çıkış şarkısına oranla daha derli toplu bir şarkı olan bu şarkı muhtemelen albümün ikinci çıkış şarkısı olmaya aday.Sound olarak sıradan looplarla karşımıza çıkan bu şarkı diğerleri gibi albümün iyi bir aranjöre ihtiyaç duyduğu gerçeğini ortaya çıkartıyor. Albümün ilk duygusal şarkısı "Gururumdan" diğer iki şarkıdan daha kaliteli bir grafik çiziyor.En azından beklediğimiz Mustafa Sandal kalitesini içeriyor. Otantik ögeler taşıyan "Kopmam Lazım" güzel bir intro ve sıradan da olsa bir melodik yapı ile dikkatleri çekiyor ama nedense akıllarda kalacak sözlerle desteklenmemiş şarkı. "Bizi Bozar" adlı şarkı ile albümde bize şok yaratan "Pazara Kadar" adlı şarkını etkisinden kurtuluyoruz.Mustafa Sandal'ın son iki albümünde karşımıza çıkan cool orta dinamiz içeren soundunun hakim olduğu bu şarkı ancak Musti'nin bu tarzını sevenlere hitap ediyor. Sağlama yakın bir dans soundu dinlediğimiz "Tuşuma Bas" adlı şarkıyı dinlerken tüm albümde dikkatimizi çeken mustinin vokalinin daha önceki albümlerine oranla müziğin daha gerisinde yer aldığını görüyoruz, evet belki mükemmel bir vokali yok bu çocuğun ama buna bu kadar neden gerek duyulmuş bilmiyorum. Bir yunan bestesi olan "Yok Gerekçem" adlı şarkıyı dinlerken çok iyi bir bestenin sıradan sözlerle nasıl kötü bir covera çevrilebileceğini görüyoruz.Albümün en melodik şarkısı olarak karşımıza çıkıyor bu şarkı. Bir ud solo ile başlayan "En Kötü İhtimalle" elektronik sesler ile udun kötü bir sentezi olarak karşımıza çıkıyor, albümün iyi bir aranjörle desteklenmiş olması gerekliliği bir kez daha anlıyoruz bu şarkıyı dinlerken. Sound olarak iyiye yakın ve Musti'den beklenen bir çizgiye sahip olan "Aptal Aşık" adlı şarkıda melodik eksiklik ve dinledikten belli bir süre sonra sıkan bir monotonlukta akan ritim ile "KOP" albümünde yaşadığımız hayal kırıklığını destekliyor. Albümün son şarkısı da diğerlerinde benzeyen davul soundları ve ritimlerle bezenmiş olan "Helal Et" adlı şarkı.Diğer şarkılardan farkı daha melodik bir nakarata sahip olması. Albüm bittiğinde genel olarak geriye kalan izlenimim ise birbirine benzeyen tempo ve ritimlerle süslenmiş akıllarda kalmayan sözlerle dolu (pazara kadar hariç) , tutku yaratarak dinleyeceğimiz şarkılardan yoksun sıradan bir albüm.Öyleki dinledikten sonra insan beynini yoran bir gürültünün ardından duyulan sessizliği duyar gibi oluyor insan. Neden öyle bilmiyorum, tutku yaratmaktan uzak şarkılar , kötü aranjmanlar ve sıradan bir çiftetelliden beklenen umut , koca Mustafa Sandal bu kadar mı düştü ?